Tijdens de sloop van het oude Bernardus en de bouw van Het nieuwe Bernardus wonen cliënten in het tijdelijk woonzorgcentrum Groenhof aan de Groenmarktkade. Vanaf maart 2012 kunnen de bewoners van Bernardus terecht in dit volwaardig en rolstoeltoegankelijk woonzorgcentrum, dat is uitgerust met alle voorzieningen. Maar wat betekent de verhuizing voor de bewoners van Bernardus?
Spannend
Mevrouw Keller (95) woont nu bijna twee jaar op de somatische afdeling Mimosahof in Bernardus. Op deze afdeling wonen mensen die vanwege een (chronische) ziekte of beperking niet zelfstandig kunnen wonen. Een stapel verhuiskaarten ligt al klaar om verstuurd te worden naar familie, vrienden en kennissen. Immers, de datum van verhuizing nadert snel: in de week van 12 maart gaat het gebeuren. Vorige week ging mevrouw Keller samen met haar dochter naar de informatiebijeenkomst.‘Ach kind, ik ben zo vaak in mijn leven verhuisd. Dan kan deze er ook nog wel bij.’ Toch is het spannend. ‘Het belangrijkste is dat we weer dezelfde sfeer krijgen. De gemoedelijkheid en de rust die we nu hebben met zowel de bewoners als de medewerkers.’
Historie, maar ook oud
In Groenhof heeft elke woongroep een gemeenschappelijke woonkamer, waar de bewoners gezellig samen kunnen zitten en waar ook gegeten wordt. De cliënt heeft daarnaast nog een eigen zit/slaapkamer van circa 20m2 en deelt de aangrenzende badkamer. Voor mevrouw Keller is dat geen probleem. ‘De deur kan aan beide kanten op slot, dat is belangrijk. En ik heb ook al kennis gemaakt met mijn badkamergenoot.’ Cliënten hoeven niet zelf de deur op slot te doen, er zit een automatische ‘privacy schakeling’ op. Wat betekent dat bij het openen van een deur, de andere deur automatisch op slot gaat.
Voor meneer Schaaf, die ook op afdeling Mimosahof woont, is het verhuizen naar Groenhof een verbetering. Nu deelt hij nog een kamer met iemand anders, straks heeft hij een eigen kamer.
Of het nodig is dat Bernardus wordt verbouwd? ‘Zolang je er woont zie je geen gebreken. Het is een huis met grote historie en goede sfeer. Maar het is ook oud’, aldus mevrouw Keller. Meneer Schaaf vindt Bernardus vooral groot. Maar de gebreken vallen niet op.
Het is nog moeilijk om een beeld te vormen van het wonen in Groenhof, ondanks de informatiebijeenkomst en het bezichtigen van het gebouw. ‘Zolang het nog kaal is, blijft dat lastig.’ Zowel mevrouw Keller als meneer Schaaf vinden de verhuizing geen probleem, maar hebben wel een belangrijke vraag: ‘Bij wie kom ik terecht? Dat is toch het moeilijkste.’
Lees in april het vervolg over de verhuizing van mevrouw Keller en meneer Schaaf naar Groenhof.
bedank voor de uitleg van de douche vanmorge was er nog een discussie over maar ik begrijp het wel